Nieuwsbrief Zomer 2013

 

Na een tijd van hard werken aan diverse gelijktijdig lopende projecten, kunnen we weer een nieuwe Nieuwsbrief op onze site zetten, zodat u actueel geïnformeerd bent rond de afronding van de restauratie en het in de vaart brengen van de Beurtvaarder Frans Naerebout.

Zo waren we volop bezig met het verder intimmeren en schilderen van de verblijfsruimte, de electronica rond de boegschroef kreeg de benodigde aandacht, de uitslag van het roer moest verbeterd worden, de romp van het schip kreeg nog meer ‘ smoel ‘, we maakten een testvaart om alle systemen binnen het schip in de praktijk uit te proberen en we hebben met het schip deelgenomen aan een bijeenkomst van de Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Beroepsvaartuig in Middelburg en Vlissingen.

 

Wetend, dat een ‘plaatje’ meer kan zeggen dan duizend woorden, hebben we er deze keer voor gekozen om middels een 8-tal foto’s met begeleidende tekst u een indruk te geven van al die bezigheden zo gedurende de afgelopen 3/4 maanden.

 

Twee kerels, de zoon en schoonzoon van Ruud Muller, een vaste dinsdag-vrijwilliger, hebben op 11 mei jl. de frequentie regelaar gemonteerd en ingeregeld, waardoor de aansturing van de boegschroef nu is zoals íe zou moeten zijn. Een werk voor echte elektrotechnische specialisten en het is prachtig dat zij aan ons schip zijdelings verbonden willen blijven.

 

Ad bleef zich terecht druk maken over de te kleine uitslag van het roer van het schip. De totale uitslag van het roer was slechts 64 graden en dat is te klein om het schip goed manoeuvreerbaar te laten zijn. Middels een grotere cylinder, de nodige aanpassingen aan de stalen aandrijfarm en veel uren werk in het uiterste puntje van het achterschip, heeft het roer nu een uitslag van iets meer dan 100 graden. In de praktijk een ijzersterke verbetering gebleken.

  

Al vele maanden is er gewerkt aan het in timmeren van de verblijfsruimte voor de gasten. Willem als echte timmerman weet daar wel raad mee. Tafels, banken, kasten, deuren maken en afhangen en natuurlijk ook het maken van een heuse bar.

Zowel van binnen als van buiten is íe op een haar na klaar. Door het nog aanbrengen van een aantal lagen verf in houtstruktuur, wordt de kleur er alleen maar mooier en dieper van.

 

Kort voordat we naar Middelburg zouden vertrekken is er met man en macht gewerkt om de verblijfsruimte mn. visueel gereed te hebben.

Omdat de Frans Naerebout voor de eerste keer deelneemt aan een samenkomst van de LVBHB, verwachtten we dat er veel belangstelling zou zijn voor ons schip en er ook binnen gekeken gaat worden. Dan moet het er allemaal toch goed toonbaar bijstaan. De kussens zijn in eigen beheer gemaakt en de vloerbedekking is er nog ‘los’ ingelegd (tijd om het er strak in te leggen was er gewoonweg niet meer, maar daarom niet getreurd). We hebben in Middelburg en Vlissingen letterlijk honderden mensen aan boord mogen verwelkomen die ons schip ook van binnen wilden zien. En reken erop dat we waardering oogstten voor de wijze waarop het schip de oorspronkelijke staat zoveel als mogelijk in de moderne tijd heeft bewaard.

Overigens…….met name ook in relatie tot een groot aantal andere historische beroepsvaartuigen, voeren we er heel knap bij. Er bleken er niet zo heel veel te zijn, die met hun schip het historisch beeld zo hebben kunnen vasthouden als wij dat doen. Gewoon een groot compliment voor onze eigen organisatie, alle vrijwilligers en de tomeloze inzet van onze projectleider Ad Jansens.

 

Hoewel we nadrukkelijk gepoogd hebben om het schip zoveel mogelijk te restaureren met het beeld van de oorspronkelijke uitvoering van het schip voor ogen, moet je soms concessies doen, uitgaande van de huidige tijd en de eisen die daaraan gesteld worden. Zo was de romp oorspronkelijk geheel zwart geteerd en dat vanuit het nut, zeg maar praktische overwegingen. Maar in de huidige tijd kennen we geen teer meer en is de huid voorzien van een epoxylaag. Het onderhoud is op dit punt derhalve sterk verminderd en we kunnen het ons zelfs ook permitteren om dat grote zwarte vlak te ‘breken’ door een witte band. Deze accentueert de zeeg van het schip ook nog eens extra. 

 

 

Op 16 juli jl. – voorafgaande aan de trip naar Middelburg en Vlissingen - hebben we een extra testvaart ingelast om ‘in het wild’ alle systemen aan boord te testen en onder druk te zetten. Dat deden we op de Oosterschelde en om daar vanuit Goes te komen moet je door de sluis in Goese Sas. Op de foto liggen we in de sluis vanuit die altijd mooie Oosterschelde, richting Goes de thuishaven.

Alles, maar dan ook alles voldeed aan de verwachtingen en zodoende werden we bevestigd in het vertrouwen, dat we technisch klaar waren voor probleemloze reizen.

 

Hier liggen we, op weg naar Middelburg, op 24 juli in de Zandkreek sluis in Kats richting het Veerse Meer.

Eerst door het kanaal naar Goese Sas, dan door de sluis aldaar, een stukje over de Oosterschelde, dan door de sluis bij Kats, vervolgens over het Veerse Meer naar Veere en daar via de sluis naar het kanaal door Walcheren tot aan de eerste brug in Middelburg. Daar werden we onderdeel van een groep van een dikke 100 historische beroepsvaartuigen uit vervlogen tijd.

Op het beeld is goed te zien dat we omringd werden door een groot aantal vergelijkbaar oude schepen.

Voor alle duidelijkheid: wij liggen aan de binnenkant, dus tegen de wand van de sluis.

  

Na de samenkomst van al die leden van de LVBHB in Middelburg en Vlissingen, een manifestatie die gehouden werd van 25 tot en met 28 juli jl., zijn we met de Frans Naerebout op 29 juli ’s morgens vanuit Vlissingen weer huiswaarts gegaan. Maar we waren niet bepaald alleen die morgen.

Zo bij de eerste brug was het al een hele toer om met al die grotere schepen door de geopende brug te varen en dat dan natuurlijk ook nog zonder brokken. Tijdens de vaart door het kanaal met al die grote schepen, de gebruikelijke jachten en die 5 bruggen waar we door moesten, bleek scheeps – en stuurmanskunst een eerste vereiste. Nou….in de persoon van Boudewijn, die over de vereiste papieren en een vracht aan ervaring beschikt,  waren wij en het schip in vertrouwde handen.

 

Tot slot kunnen we nog mededelen, dat we eind augustus deel uitmaken van het groots opgezette Sail de Ruyter in Vlissingen.

Van 22 tot en met 25 augustus zullen we weer ter plaatse zijn om ons schip te tonen en te pogen belangstelling op te wekken voor het boeken van ons schip, want de tijd daarvoor begint in zicht te komen.